Kendini şövalye zanneden o narin kız

Tüm varlığıyla istedi önce birine güvenmek

Ve teslim olmayı deneyimleyebilmek.

Ama bunun için hem zırhı çok ağırdı

Hem de yoktu yanında güçlü bir erkek.

Hayatının tüm kontrolünü eline aldı yine

Çok kararlı da değildi, istedi dinlenmek.

Ama ordan oraya, savruldu bir köşeye

Beklenmedik ne varsa onu buldu yine.

Hayat dinmedi sanki planları bozdu,

Küçük kız işte hep böyle yoğruldu.

Unufak oldu karnındaki his sonra

Oturduğu yerden bile yoruldu.

Vicdanına hiç sığmadı farklı bir yol denemek

Ne mümkündü ki bencil olabilmek

Kendini değil önce yapılması gerekeni düşünmek

Farketmeden ilerlediği tek yoldu.

Savaşçı kız çıkarsan mı artık zırhını

Nereden bilecek prensler güzelliğini

Gerçi onlar görünce geri adım atarlar

Sendeki bu kocaman çelikten yüreği

Her yiğidin harcı bu değilmiş demek

Prenses bile öğrenmiş mücadele ne demek

Gücüne rağmen tek hayalini kurduğu

 Zırhsız kılıçsız dolaşabilmek.