Kendimi tebrik ederim çünkü

Aşk sandığım aşkların

Kendime duyabileceğim aşkın

Yarısı bile edemeyeceğini

En büyük değeri kendime vermeyi

Beni ben olduğum için sevebilmeyi

Bu sevgiyle O’na ulaşabilmeyi

Anladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü

Düşmeyi başardım.

Korkuyu bir kenara bırakıp düşebilmenin

Hafife alınmayacak bir güç olduğunu,

Düşünce destek alabilmenin daha da büyük olduğunu,

Sonrasında tekrar ayağa kalkabilmenin ise

En büyük güç olduğunu anladım,

Anladım ve yolculuğumun biricikliğini kutladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü

Vazgeçebilmeyi de öğretti hayat bana

Hayal kırıklığından sonra toparlanmayı

Almayı, vermeyi, almadan vermeyi

Bir şans daha vermeyi

Ve olmuyorsa kabul etmeyi anladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü

Değişimi sevmeyi başardım

Gözümü en çok korkutan belirsizliklere bile

Teslim olabilmeyi,

Kontrolü bırakmanın hafifliğini,

Ve bazen durup bekleyebilmeyi,

Değişirken büyümeyi,

ve bunun kaçınılmazlığını anladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü;

Başardım

Affedebilmeyi öğrendim mesela

Sinirden kaskatı kesilmek değil de

En yumuşacık yerden yaklaşabilmek olduğunu,

Asıl gücün affedince bulunduğunu,

Anladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü;

21. yüzyılın oyununu sonunda bozdum,

Sigarayla birlikte kaygıyı da bıraktım

Bedenimin rahatlığına odaklandım

Kendimi olmak istediğim yerde görmenin

Mümkün olduğunu ve zaten öyle de olduğunu

Anladım.

Kendimi tebrik ederim çünkü

Sınır çizebilmenin bana göre zorluğuna rağmen

Kırmadan uzaklaşabilmeyi

Hakka girmeden hakkımı koruyabilmeyi

Daha sıcak bir yerden duvar övebilmeyi

Ağız dolusu hayır diyebilmeyi

Ve bunla gurur duyabilmeyi

Anladım

Kendimi tebrik ederim çünkü

Özgür olmayı anladım.

 İyi kötü her yönümle,

Mükemmel olmam gerekmeden,

Sadece olduğum gibiyken,

Ben olma deneyiminin hakkını verebilmeyi,

Her gün baştan başlayabilmeyi,

Bu motivasyonla ilerleyebilmeyi,

Ben olmaktan keyif alabilmeyi,

Ve buna şükretmeyi

Anladım