Kendimi hep büyük görüyorum,
böyle yaş gibi değil,
olgunluk gibi hele hiç değil
doğrudan uzunluk olarak.
Hepi topu 157 boyundayım
ama kocaman hissediyorum kendimi.
Sanki 2 metre boyum var,
hiç sığamam bir yere.
Her seferinde şaşırıyorum
uzunların yanında ne kadar küçük kalabildiğime.
Benim için geçerli sanırım o dedikleri:
bir bu kadarı da yerin derinliklerinde.
Acaba ruhumuzun bir boyu var mıdır diye düşünüyorum sonra,
yoksa başka açıklaması yok
bendeki bu sığamama hissiyatının.
Ya da belki de var
gerçekten korktuğum gibi…
Yine sığamıyorum dünyaya.