Başaramadım

Başarmayı ne kadar tercih ettim ki daha doğrusu?

Ne kadar durdurabildim kendimi, dur diyebildim?

Ne kadar denedim nefsimi tutmayı ya da kararlı olmayı?

Meğer ne zormuş kişinin en çok da kendine hayır diyebilmesi…

Denedim gerçi denemesine de

Yine de başaramadım.

Şimdi durup düşünüyorum da

Olanı yaşamak mıydı benim doğrum?

Olanı olabildiğince yaşamak…

Pişmanlıklardan öğrenmek miydi?

Ama ben pişman olmayı ne kadar istedim ki?

Başaramamanın ve tekrar deneyebilmenin

Bünyemde bıraktığı haz mıydı aradığım?

Mücadeleden ve yolun zorluğundan,

Başarıdan aldığım keyfin fazlasını mı aldım?

Başarmak ya da başaramamak değil de

Başarmaya çalışmak mı en sevdiğim?

Sürekli yolda olmayı gerçekten ben mi istedim?

Daha sıcak bir yerden kucaklamayı mı öğrendim yoksa?

İçimde benimle sürekli çatışan o yetişkini

Susturdum mu, her başarısızlığımda?

Benim başarım da başarısız olmak mıydı yani?

Eleştirmeden, eleştirilmeden

Olduğum gibi kabul görmek için miydi tüm yaptıklarım?

Zaten insanın kendini kabul etmekten başka

Ne gibi bir derdi vardı ki?